Seksualne drapieżniki – modliszki

0

Dla osób niewtajemniczonych w hodowlę, modliszka kojarzy się z dużym zielonym owadem odgryzającym partnerowi głowę podczas stosunku. Czy oby tylko tyle wiemy na temat tych pięknych i fascynujących owadach?

Wszystkie modliszki prowadzą drapieżny tryb życia. Pierwsza, dobrze rozwinięta charakterystyczna dla modliszek, para odnóży służy do chwytania ofiary. Głowa jest ruchliwa, trójkątna o dużych oczach i małych przyoczkach. Skrzydła występują u osobników dorosłych (imago).

Typowym, a właściwie najbardziej kojarzonym z modliszką wyglądem jest duży zielony owad. Nic bardziej mylnego. Owszem najpopularniejsze w hodowlach (głównie początkujących hodowców) są właśnie duże zielone modliszki np. Sphodromantis sp. czy Hierodula sp. które pasują do takiego wizerunku standardowej modliszki. Jednakże owady te są bardzo zróżnicowane zarówno pod względem wielkości jak i ubarwienia. Największe osobniki osiągają, aż kilkanaście centymetrów natomiast najmniejsze zaledwie kilkanaście milimetrów. Barwa jak i forma uzależniona jest od warunków życia modliszki. Wyróżnić możemy owady upodabniające się do traw, patyków np. Popa spurca crassa, liści np. Phylocrania paradoxa, kory drzew, czy kwiatów np. Hymenopus coronatus czy Creobroter gemmatus. Takie dostosowanie się do otoczenia służy modliszkom zarówno jako schronienie, przez co stają się niewidoczne dla potencjalnego drapieżnika, ale także w odwrotnej sytuacji kiedy to przyczajone czyhają na ofiarę.

 

W naturze, modliszki polują na niemal wszystko co wpadnie im w odnóża chwytne. Począwszy od niewielkich owadów takich jak muchy, osy, karaczany, koniki polne, świerszcze, pająki, motyle czy inne modliszki po szarańcze, skorpiony, pająki a nawet niewielkie płazy, gady, gryzonie czy ptaki. Wszystko to zależne jest od wielkości i agresywności modliszki.

 Hodowla modliszek

Ze względu na łatwość hodowli modliszki często goszczą w domach terrarystów, zarówno tych początkujących jak i zaawansowanych.

Wystarczy zapewnić odpowiedni pojemnik, temperaturę i wilgotność. Do ogrzewania może posłużyć kabel grzewczy z czujnikiem temperatury bądź lampka z żarówką o niewielkiej mocy.

Dla małych modliszek L1-L3 wystarczy pojemnik po kliszy tzw. „kliszówka”, czy pojemnik na mocz:). W miarę wzrostu modliszki, przekładamy ją do większych pojemników. Najważniejsza jest wysokość pojemnika – co najmniej 3 razy tyle ile długości ma modliszka. Dla dorosłego lub prawie dorosłego osobnika najlepiej zapewnić wysokość mierzącą ok 20cm.

Jako podłoże możemy zastosować torf lub włókno kokosowe. Dla młodych owadów ręcznik papierowy czy waciki kosmetyczne. Wilgotność zapewniamy niezbyt obficie pryskając wodą co kilka dni, niektóre modliszki w ogóle nie potrzebują wody. Do wystroju pojemnika czy terrarium niezbędne są gałązki, rośliny itp. Najważniejszym elementem jest wentylacja. Górę pojemnika hodowlanego można przykryć gazą lub przepuszczalnym powietrze materiałem i założyć gumką recepturką. W przypadku innego pojemnika, należy wywiercić lub wypalić otworki w bokach i wieczku pojemnika.

Dobrym sposobem na zwiększenia powierzchni życiowej modliszki, jest przyklejenie do wieczka i ścianek pojemnika siatki (np. siatka tynkownicza, firanka) lub materiału. Będzie to także stanowiło miejsce umożliwiające linienie modliszce.

Linienie czyli odnowa biologiczna modliszki

Ciało modliszki, pokryte jest jednowarstwowym nabłonkiem zwanym kutikulą. Stanowi on rodzaj nieprzepuszczalnego pancerza ochronnego. Jest sztywny i uniemożliwia wzrost modliszce. Dlatego też co pewien czas występuje tzw. linienie – polegające na zrzucaniu starego pancerza, po uprzednim wytworzeniu pod nim nowego. Owad po linieniu jest miękki, dopiero z czasem twardnieje. Dlatego podczas linienia, i jakiś czas po nim nie należy niepokoić modlichy.

Karmienie modliszek

W hodowli młode modliszki karmimy muszkami Drsophila melanogaster oraz Drospophila hydei. Większe osobniki młodymi karaczanami, świerszczami, molami woskowymi, muchami (z pinek lub białych robaków-dostępnych w sklepach zoologicznych czy wędkarskich) itp. Wielkość karmówki dostosowujemy do wielkości modliszki. Kiedy modliszka ucieka od owada karmowego, lub jest nim niezainteresowana, należy go wyciągnąć z pojemnika. Może to świadczyć o tym, że owad jest zbyt duży, modliszka jest najedzona lub zbliża się do wylinki.

Rozmnażanie i inkubacja kokonów

Modliszki osiągają dojrzałość płciową ok 2-3 tygodnie po ostatniej wylince, wtedy można próbować je dopuszczać. Przed kopulacją, należy porządnie nakarmić. Jednak i to nie gwarantuje, że samiec ujdzie z życiem. Podczas dopuszczania można jeszcze podać samicy coś do jedzenia, być może odwróci to jej uwagę od zbliżającego samca.

Gdy już samiec znajdzie się na plecach samicy łączą się odwłokami. Kopulacja trwa od kilkunastu minut do kilkunastu godzin. Podczas niej samiec przekazuje samicy spermatofor, który po zakończeniu kopulacji samica usuwa z dróg rodnych. Po kilkunastu dniach samica składa kokon. Inkubacja kokonu w odpowiednich warunkach trwa kilka tygodni – warunki inkubacji jak i jej czas zależą od gatunku. Najważniejsze jest, zapewnienie dobrej wentylacji. Najlepszym wg mnie pojemnikiem do inkubacji jest plastikowy kufel do piwa przykryty gazą.

Niezapłodnione samice również składają kokony. Przeważnie, pomijając kilka gatunków, z takich kokonów nic się nie wykluwa :(

 

Pozdrawiam

Michał „Azzurreeuss”

Czyli ja :) Trochę zuchwały i arogancki ale przy tym dość uprzejmy - tak mi się wydaję. Zwierzęta egzotyczne, to jest to co mnie zachwyca. Bez względu na pochodzenie czy liczbę nóg, albo ich brak. To właśnie ja.

Leave A Reply

11 + two =