Ptaszniki hodowla

0

Od jakiegoś czasu, hodowla włochatych pająków ptaszników, staje się coraz modniejsza. Na świecie istnieją tysiące pająków ptaszników, a co roku odkrywane są nowe gatunki. Sprawia to, że każdy jest w stanie znaleźć coś dla siebie.

Są pająki naziemne, nadrzewne i podziemne. Te które dysponują słabym lub silnym jadem, agresywne, i tchórzliwe. Takie, które atakują od razu i takie które wolą ratować się ucieczką. Niektóre wolą ukąsić, inne jako formę obrony stosują wyczesywanie parzących włosków z odwłoka.

Sam widzisz więc, że nie wszystkie są jednak tak groźne dla człowieka, jak się powszechnie sądzi. Najsilniejszą trucizną dysponują te, zamieszkujące tropikalne obszary Azji i Afryki, natomiast ukąszenie ptasznika pochodzącego z Ameryki Północnej, Południowej, czy też z Europy, może być groźne tylko w przypadku alergii na jad. Z pewnością jest to atut dla przyszłych hodowców, których przyciąga także dość efektowny wygląd ptasznika.

Hodowla pająków dla początkującego

Osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę z pająkami ptasznikami, powinny zacząć od ptaszników naziemnych, wybierając raczej gatunki powolne i dysponujące słabym jadem. A z czasem, gdy nauczymy się już obsługiwać naszego pająka, możemy wtedy wybrać bardziej hardkorowe (szybkie i mocno jadowite) opcje.

Ptaszniki naziemne, dla początkującego

Ptaszniki naziemne są zwierzętami zamieszkującymi zarówno dziuple drzew, uprzednio wykopane nory, bądź też żyjące po prostu na powierzchni ziemi. Za ochronę służą im wówczas liście i korzenie starych drzew. Szczególnie ulubione przez początkujących hodowców. Są one najmniej groźne, ale również bardzo ubarwione i kolorowe, co z pewnością cieszy oko. Jedyną wadą, zwłaszcza dla alergików, jest posiadanie i wyczesywanie przez te osobniki włosków parzących, które w kontakcie ze skórą, mogą wywoływać reakcję uczuleniową. Dzieje się to jednak tylko w przypadku silnego stresu, podczas próby obronnej ptasznika. Warto więc o tym pamiętać i nie dopuszczać do sytuacji, którą może on uznać za zagrożenie. Pająki naziemne to między innymi przedstawiciele rodzajów: Acanthoscurria (np. Acanthoscurria geniculata), Lasiodora (np. Lasiodora parahybana) oraz Brachypelma czy Grammostola – to z tych najbardziej znanych.

Ptaszniki nadrzewne

Osobniki zamieszkujące przeróżne dziuple i szczeliny na wysokościach to ptaszniki nadrzewne. Przedstawiciele tej grupy pająków wymagają umiejętnego i odpowiedzialnego traktowania przez opiekuna, jako że ich jad bywa bardzo groźny i niebezpieczny. Ponadto są one bardzo szybkie i zwinne, powinny mieć zatem odpowiednio wysokie terrarium. Ptaszniki te żyją głównie na drzewach, przede wszystkim ze względu na sposób zdobywania pokarmu. Jako jedne z niewielu potrafią pleść piękne pajęczynowe gniazda. Najbardziej niebezpiecznym pająkiem z grupy osobników nadrzewnych jest rodzaj Poecilotheria. Pająk ten posiada bardzo groźny jad, a ponad to jest dość wrażliwy na warunki, w jakich żyje. Inaczej jest na przykład z osobnikami typu Psalmopoeus. Ich jad jest bardzo słaby, pomimo agresywnego usposobienia. Najlepszym wyborem dla „świeżaka” będzie rodzaj Avicularia, te pająki są bardzo spokojne, nie dysponują silnym jadem i jak wszystkie ptaszniki nadrzewne, nie wyczesują włosków z odwłoka.

Ptaszniki podziemne

Są zdecydowanie najtrudniejszymi i najbardziej wymagającymi przedstawicielami gatunku. Mimo, iż nie ma prawnych zakazów, nie każdy powinien zajmować się ich hodowlą. Żyją przede wszystkim w specjalnie wykopanych norkach i kanałach podziemnych, potrzebne jest więc wysokie terrarium, które pomieści wystarczającą ilość podłoża. Jednak, co ważniejsze, ich jad jest bardzo niebezpieczny, a same osobniki bywają dość agresywne i silne. Mają rozbudowane tylne kończyny, które z resztą służą im do wykopu norek.

Warunki hodowli ptaszników

Co interesujące większość ptaszników ma podobne wymagania. Większość tych pająków pochodzi ze strefy tropikalnej i subtropikalnej, gdzie panuje klimat ciepły i wilgotny. Dlatego w terrarium dla większości gatunków odpowiednia będzie temperatura na poziomie 23-27 stopni za dnia, zaś nocą pokojowa. Wilgotność na poziomie ok 75% zapewniamy przez dwukrotne spryskiwanie terrarium w ciągu dnia.

Praktycznie wszystkie pająki możemy hodować w terrariach o wymiarach dna wynoszących 30×30 i będą czuły się w tych warunkach komfortowo. Co ciekawe pająki trzymane w zbyt dużych terrariach mogą czuć się zagubione i mieć problemy z upolowaniem pożywienia.

Rozmnażanie ptaszników

Pająki te są tak popularne w domowych hodowlach, że praktycznie wszystkie okazy dostępne na rynku to wynik amatorskich hodowli. Co prawda są wyjątki od tej reguły, ale to już temat bardziej zaawansowany.

Niektóre gatunki chętnie przystępują do kopulacji inne mniej chętnie. Ale cechą wspólną jest to, że po kilku miesiącach samica składa kokon, który inkubuje sama. Kokon możemy też odebrać i inkubować sztucznie we wcześniej przygotowanym inkubatorze. Metoda ta jest o tyle lepsza, że mamy pełną kontrolę nad tym co się dzieje, z kokonem. Przestraszona lub zestresowana samica potrafi zjeść lub zniszczyć kokon i jest to kolejny argument przemawiający za tym aby go jej odebrać za wczasu.

Po kilku tygodniach inkubacji z kokonu wykluwa się od kilkudziesięciu do nawet kilku tysięcy małych pajączków ( rekordzista to ptasznik olbrzymi, gdzie w kokonie może być ponad 2000 jaj)

Zdrowe karmienie to sukces w hodowli ptaszników

Wszystkie ptaszniki to drapieżniki, które w naturze polują na małe bezkręgowce. W terrarium podajemy im zazwyczaj owady karmowe, takie jak świerszcze, szarańcze i karaczany. Warto zadbać o to, aby owady były wysokiej jakości, kupowane od sprawdzonego hodowcy, który dodatkowo przeprowadza w swojej hodowli okresowe badania na pasożyty. Pozwoli nam to uniknąć zainfekowania naszego pajączka, “lewą karmówką”

Hodowców takich znajdziemy bez problemu, ponieważ większość prowadzi swoje strony www lub blogi.

Hodowla ptaszników to wspaniałe hobby, które zapewni każdemu adeptowi wielu niezapomnianych wrażeń. Jest to ciekawy sposób na spędzanie wolnego czasu.

Hodolwa ptaszników

Środowisko ptasznika musi być zatem dostosowane do wielkości pająka oraz warunków, w jakich żyje na wolności. Jest to zwierzę przystosowane do wysokich, tropikalnych temperatur oraz dużej wilgotności. Nie służą mu wahania temperatur, a także zbyt duży hałas w mieszkaniu. Nie jest to zatem łatwy towarzysz życia. Polecany zdecydowanie pasjonatom i osobom, które są w stanie poświęcić wiele uwagi i niekiedy zdrowia dla tego pięknego, ale i ryzykownego hobby.

Czyli ja :) Trochę zuchwały i arogancki ale przy tym dość uprzejmy - tak mi się wydaję. Zwierzęta egzotyczne, to jest to co mnie zachwyca. Bez względu na pochodzenie czy liczbę nóg, albo ich brak. To właśnie ja.

Leave A Reply

eighteen − 3 =