Ogromny gad w rozmiarze Super Dwarf – Python reticulatus (Pyton siatkowany)

0

Python reticulatus, czyli pyton siatkowany, to naprawdę sporych rozmiarów wąż, który może dorosnąć aż do 10 metrów długości i ważyć ponad 150 kg. Utrzymanie tak dużego osobnika w terrarium to nie lada wyzwanie ze względu na spore wymagania dotyczące miejsca, a także ze względu na karmienie (chociaż pytony jadają rzadko, to raczej szczurem się nie najedzą). Poza tym dochodzi problem związany z obsługą – o ile metrowego Python reticulatus można nakarmić samodzielnie i bez problemów wyczyścić jego terrarium, to już przy większych okazach potrzebna jest pomoc kogoś innego. Na szczęście istnieje odmiana Super Dwarf, która jest wynikiem skarłowacenia pojawiającego się w naturze.

 

Python reticulatus super dwarf- prosto z Azji

Python reticulatus występuje w całej Azji południowo-wschodniej i jest bardzo dobrym pływakiem. Ze względu na swoje rozmiary radzi sobie z silnymi nurtami rzek oraz z pływaniem w oceanie. Co ciekawe, był to jeden z pierwszych gatunków zwierząt, jakie pojawiły się na wyspie Krakatau po erupcji wulkanu pod koniec XIX wieku. To właśnie jego zdolność do pływania przyczyniła się do powstania dużo mniejszej odmiany. Pyton siatkowany dostał się drogą morską na mniejsze wyspy, gdzie nie miał dużego wyboru pokarmu i przeżyły tylko mniejsze (a więc potrzebujące mniej jedzenia) osobniki. Przez to też odmiana Super Dwarf nie jest unormowana i tak naprawdę nie ma określonych wymiarów. Małe osobniki rodzą się w wyniku połączenia dwóch skarłowaciałych okazów Python reticulatus (Super Dwarf lub Dwarf), ale też z połączenia węża Super Dwarf z wężem o normalnych rozmiarach, krzyżówki z dużymi wężami tworzy się w celu uzyskania większej ilości odmian barwnych dla Python reticulatus Super Dwarf .

sd

Zazwyczaj okazy Super Dwarf pochodzą z wysp: Kalatoa, Kayaudi oraz Madu. Mogą różnić się wymiarami, chociaż większość samców Python reticulatus Super Dwarf nie przekracza długości 190 cm, a w przypadku samic nie są one większe niż 250 cm. Najmniejsze są okazy z wyspy Kalatoa – samica zazwyczaj ma 150 – 200 cm długości. Trzeba jednak liczyć się z tym, że okaz Super Dwarf może być trochę większy, szczególnie jeżeli jest to okaz powstały ze skrzyżowania z gadem o normalnych wymiarach lub Python reticulatus Dwarf. Python reticulatus Super Dwarf ważą dużo mniej niż zwykłe pytony siatkowane, waga zwykle nie przekracza 15 kg, co sprawia, że łatwiej się z nimi pracuje.

 

Python reticulatus nawet w małym rozmiarze szybko rosną i niektórzy hodowcy chcąc trochę powstrzymać ten proces, decydują się na skromniejsze i rzadsze karmienie, jednak przez to gad staje się agresywny, każdy wie, że wąż głodny to wąż zły. Te gady mają doskonały węch, więc wystarczy, że zapach królika, myszy czy szczura przeniesiony zostanie na ubraniu hodowcy i może to sprowokować atak u głodnego gada. Nie jest to jednak z reguły agresywny w stosunku do ludzi gatunek, chociaż jest szybki i inteligenty, to przypadki uduszenia człowieka przez Python reticulatus są bardzo rzadkie i zazwyczaj przypadkowe. Właściciele okazów odmiany Super Dwarf nie mają się czego obawiać, bo tak małe węże nie są w stanie zagrozić człowiekowi.

 

Python reticulatus Super Dwarf żyją zazwyczaj 15 – 20 lat, pojedyncze okazy są w stanie dożyć nawet do 30 lat.

 

Terrarium dla super dwarfa

Terrarium dla tego gada musi być dobrze zabezpieczone przed ucieczkami oraz dobrze wentylowane. Minimalne wymiary terrarium dla samca 100% Super Dwarf to 90 x 60 x 60 cm. W przypadku samicy 100% Super Dwarf potrzebna jest większa przestrzeń, minimum 120 x 60 x 60 cm. Krzyżówki potrzebują terrarium o większej powierzchni.

 

Optymalna temperatura to 24 – 27 stopni Celsjusza i do 35 stopni pod wyspą ciepła, pyton siatkowany czuje się najlepiej, kiedy w terrarium może wybierać pomiędzy cieplejszymi i chłodniejszymi miejscami.  Wilgotność powinna wynosić około 65%, koniecznie w terrarium należy umieścić basenik z wodą, gdyż jest to wąż, który uwielbia pływać. Basenik nie musi być głęboki, ale powinien wystarczyć do tego, aby wąż się w nim mógł całkowicie zanurzyć.

 

Żywienie

Wielu hodowców spiera się co do tego, czy lepiej podawać żywy, czy mrożony pokarm. Żywy pokarm stymuluje bardziej węża, wprawia go w ruch, co jest dla niego zdrowe i pomaga zachować naturalne instynkty. Przy tym jednak może on się bronić i poranić węża, poza tym nie każdy jest w stanie wrzucić żywego, słodkiego i puchatego króliczka do klatki z pytonem… Mrożony pokarm jest więc częściej wybierany. Sam jestem jego zwolennikiem. Powinien on być podawany przy pomocy szczypców, dobrze nim poruszać, aby wąż się nim zainteresował. Używanie szczypców sprawia, że Python reticulatus przypadkiem nie zaatakuje naszej ręki podczas karmienia. Niektóry hodowcy przenoszą węża na czas karmienia do innego terrarium, gdyż boją się tego, że wąż będzie zawsze kojarzył dźwięk otwieranego terrarium z jedzeniem, więc może przypadkowo zaatakować. Nie ma jednak takiej potrzeby, w końcu terrarium otwiera się wielokrotnie, chociażby w celu jego wyczyszczenia.

sds

Młode osobniki powinny być karmione co 4 dni, z czasem należy karmić je raz w tygodniu, a dorosłe samce mogą być karmione co dwa tygodnie, samice trochę częściej. Ważne jest obserwowanie gada i tego, jak rośnie oraz jak ma się jego zdrowie. Python reticulatus są czasami żarłoczne i będą jadłu tak długo, aż je się karmi, co może skończyć się przejedzeniem. Dorosły osobnik Super Dwarf spokojnie naje się średnim królikiem raz na dwa tygodnie. Można im podawać duże szczury i inne gryzonie oraz małe ssaki, króliki, kury.

 

Rozmnażanie

Samice pytona siatkowanego są większe od samców, mają krótszy ogon i są masywniejsze, więc zazwyczaj bez problemów można rozpoznać płeć gada. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 2 – 4 lat. U odmiany Super Dwarf rozmnażanie nie różni się bardzo od rozmnażania osobników o normalnych rozmiarach. Gody trwają od listopada do marca, w celu stymulacji warto węże karmić trochę rzadziej lub mniejszymi ofiarami, a także lekko zmniejszyć temperaturę. Samca i samicę należy połączyć na czas około 3 tygodni, do kopulacji zazwyczaj dochodzi w nocy i trwa ona raczej krótko. Samica jest ciężarna przez około 88 dni i przez ten czas odmawia jedzenia.

 

Duże samice Python reticulatus składają nawet 100 jaj, ale u odmiany Super Dwarf jest ich zazwyczaj kilkanaście. Jaja powinny być inkubowane w temperaturze 31 – 32 stopni Celsjusza. Samice Python reticulatus zazwyczaj same opiekują się jajami, więc jeżeli chce się je przenieść do inkubatora, należy najpierw przenieść samicę do innego terrarium, inaczej może atakować. Po około 3 miesiącach wykluwają się młode, które mają kilkanaście centymetrów długości. Czasami młodym trzeba pomóc wyjść z jajka, chociaż nie należy się martwić, dopóki mały wąż próbuje – czas wykluwania się może wynosić nawet 72 godziny i nie jest to nic niepokojącego. Już po pierwszej wylince młode chętnie zjadają myszy i rosną bardzo szybko.

sdsds

Python reticulatus odmiany Super Dwarf to z pewnością doskonały wybór dla osób, które chcą mieć majestatycznego pytona siatkowanego, ale nie mają na niego warunków. Jest to gad, który potrafi zachwycać i jest doskonałym towarzyszem. Nawet jeżeli występuje w małym rozmiarze, to z pewnością nie jest mniej interesujący.

źródła grafik: http://ball-pythons.net/forums/showthread.php?176660-Caramel-albino-Retic-(foulsham-line)-and-Brindle-super-dwarf-Retics, http://www.captivebredreptileforums.co.uk/snake-classifieds/61470-75-super-dwarf-sunfire-retic-males-8-months-old.html, http://ball-pythons.net/forums/showthread.php?77768-Lavender-Albino-Reticulated-Python-anyone-have-one/page2,

Czyli ja :) Trochę zuchwały i arogancki ale przy tym dość uprzejmy - tak mi się wydaję. Zwierzęta egzotyczne, to jest to co mnie zachwyca. Bez względu na pochodzenie czy liczbę nóg, albo ich brak. To właśnie ja.

Leave A Reply

13 − seven =