Heterodon zachodni – Heterodon nasicus. Jadus, którego możesz trzymać w domu.

0

Większość opisów pisana jest w encyklopedyczny sposób, nazwy łacińskie, gatunki, podgatunki itp. Zawsze tego unikałem, ale co mi tam. Raz na czas, mogę być taki jak inni. Jedziemy :)

Heterodon zachodni (łac. Heterodon nasicus, Baird et Girard 1852, ang. Western Hognose snake, niem. Westliche hakennatter) to wąż należący do rodziny połozowatych (łac. Colubridae) i podrodziny pseudożararaki (łac. Xenodontinae).

Heterodon zachodni w naszym domu.

Wyróżnia się trzy podgatunki:

  • Heterodon nasicus gloydi (Edgren 1952, ang. Dusty Hognose),
  • Heterodon nasicus kennerlyi (Kennicott 1860, ang. Mexican Hognose),
  • Heterodon nasicus nasicus (Baird and Girard 1852, ang. Plain Hognose). Istnieje też wiele odmian barwnych tego gatunku, wśród których do najpopularniejszych należą: anaconda, classic, albino, toffebelly, superconda, snow. Stale powstają też nowe odmiany.

Występowanie w naturze. Naturalny zasięg tego gatunku rozciąga się od południowej Kanady poprzez centralne stany USA, w tym Arizonę, Nowy Meksyk, Teksas, aż po północne rejony Meksyku. Niektóre źródła podają, że jest notowany również w Ameryce Środkowej. Najczęściej jednak gatunek ten jest widywany w Teksasie (szczególnie w pasie ok. 30 km wzdłuż rzeki Rio Grande, na odcinku od miasteczka Eagle Pass w hrabstwie Maverick). W szczegółowym opisie tereny jego siedlisk obejmują: w Kanadzie (Manitoba, Alberta, Saskatchewan), w USA (Montana, North Dakota, South Dakota, Nebraska, wschodnie Wyoming, Illinois, wschodnie Colorado, Minnesota, Kansas, Oklahoma, New Mexico, Texas), w Meksyku (Chihuahua, Durango, Coahuila, Nuevo Leon, Tamaulipas, północne Zacatecas, San Luis Potosi, Arguascalientes). W Polsce nie jest to gatunek inwazyjny.

Jak wygląda heterodon nasicus?

Wpisując w google wyskoczy Ci mnóstwo fotek tego gada. Dymorfizm płciowy jest widoczny u tego gatunku i bardzo prosty do określenia – samce mają dwa razy dłuższe ogony w porównaniu z samicami. Samce dorastają przy tym maksymalnie do 50-65 cm i są nieco mniejsze od samic, które osiągają do ok. 75-80 cm (ok. 700 g). Ciało u obu płci jest krępe ze słabo wyodrębnioną głową a okrągłymi źrenicami i charakterystycznym, trójkątnym wyrostkiem z przodu pyska, który nadaje mu wygląd jak gdyby kaczego dziobu. Umaszczenie od jasnobrązowego, poprzez szare lub żółtoszare, z brązowymi, żółtymi lub pomarańczowymi plamami na grzbiecie. Powstaje jednak coraz więcej odmian barwnych.

Cechy szczególne gatunku. Długość życia tych węży wynosi ok. 10-15 lat (w niewoli żyją zdecydowanie dłużej). Są aktywne praktycznie całodobowo, jednak najbardziej rano i późnym popołudniem. Urządzając terrarium należy mieć na uwadze, że gatunek ten bardzo lubi kopać i ryć w podłożu w poszukiwaniu pokarmu, choć potrafi też wspinać się. Trzeba więc zapewnić mu ok. 5 cm warstwę odpowiedniego podłoża. Dorosłe niegłodne osobniki praktycznie jednak niemal w ogóle tego nie robią i cały czas spędzają raczej wylegując się na podłożu, a nie zakopując. Heterodony linieją bardzo rzadko i mogą nawet sporo rosnąć bez zrzucania w międzyczasie wylinki.

Warunki hodowli naszych heterodonków

Warunki hodowli. Węże te należy hodować pojedynczo w terrarium typu stepowego. Minimalna wielkość terrarium przeznaczonego dla samca powinna przy tym wynosić 50x30x40 cm, natomiast dla samicy 70x40x40 cm. Optymalnie najlepsze podłoże dla tego gatunku to takie które pozwala kopać norki, chociaż dobrze bytują również w rack systemach, szczególnie przy ich większej ilości w jednej hodowli. Oświetlenie i UVB w przypadku tego gatunku nie jest wymagane. Temperatura powinna wynosić 24-34oC w dzień, natomiast w nocy o 3-4 stopnie mniej. Wilgotność w terrarium przez całą dobę powinna wynosić 60%.

Specyfika żywienia. Żywienie wedle opinii herpetologów stanowi jeden z niewielu problemów spotykanych w hodowli heterodonów. W naturze wąż ten żywi się płazami, jaszczurkami i innymi wężami, które da radę upolować. W hodowli najwygodniej jest je jednak karmić martwymi myszami. Osobniki dorosłe należy karmić co tydzień, natomiast młode co 3-4 dni. 

Rozmnażanie i zimowanie. Do rozmnażania heterodonów niezbędne jest ich zimowanie w temperaturze 10-15C przez 8-14 tygodni. Samce można dopuścić do rozrodu po osiągnięciu 10 miesięcy, natomiast samice w momencie osiągnięcia minimum 250 g masy ciała, choć zaleca się masę 300 g. Mocno wyrośnięte samice (ponad 80 cm dł. i ok. 900 g mc) mogą nie wykazywać już chęci do rozmnażania! Zapłodnione samice składają 4-26 jaj, przy czym już kilka miesięcy po złożeniu pierwszego miotu mogą powtarzać cykl rozrodczy, choć w tak szybkim tempie drugi miot będzie mniejszy, lepiej więc odczekać większą ilość czasu. Złożone jaja należy inkubować w temp. ok. 27oC, przy czym wylęg następuje po 50 dniach. Już po trzech dniach od opuszczenia jaja, można spróbować pierwszego karmienia młodych, które od razu należy odseparować i trzymać osobno, ze względu na silnie zakodowany kanibalizm.

Czy Heterodon zniszczy Ci nerki?

Ewentualna możliwość kąsania i jadowitość. Węże te są uważane za łagodne, kontaktowe i ciekawskie. Mają też łagodny mechanizm obronny, najpierw mocno syczą, płaszczą głowę i udają większego oraz groźniejszego, niż w rzeczywistości. Czasem mogą też uderzać głową w kierunku zagrożenia, jednak zawsze z zamkniętym pyskiem. Herpetolodzy zaznaczają, że zestresowany wąż nie powinien jednak ugryźć po wzięciu go na ręce. Jeśli jego zachowania ostrzegawcze nie odstraszą przeciwnika, gad potrafi natomiast wywrócić się na grzbiet, otworzyć pysk, wyciągnąć język, wypuścić śmierdzący płyn z kloaki i udawać w ten sposób osobnika martwego. Kąsają jedynie w ostateczności i rzadko. Zwykle dochodzi do tego z powodu pomyłki węża, gdy poczuje zapach jedzenia na dłoniach opiekuna. Dlatego nie należy brać ich na ręce zaraz po karmieniu, gdy mamy jeszcze na nich zapach myszy. Heterodony nie kąsają natomiast swoich napastników, ponieważ doskonale wiedzą, że ich słaby jad im w tym nie pomoże, a tylko niepotrzebnie rozsierdzi wroga. Węże te posiadają przy tym bardzo słaby jad, który może wywołać jedynie niegroźną opuchliznę i średni ból. Jednak słyszałem opinie, że niektórym ich ugryzienie może zrobić sito z nerek. Nie wiem nie próbowałem. Jednak jak wiadomo reakcja alergiczna u każdego może być inna. Trzeba uważać, jadowity wąż to w końcu jadowity wąż.

źródło ikony wpisy: flickr.com

Czyli ja :) Trochę zuchwały i arogancki ale przy tym dość uprzejmy - tak mi się wydaję. Zwierzęta egzotyczne, to jest to co mnie zachwyca. Bez względu na pochodzenie czy liczbę nóg, albo ich brak. To właśnie ja.

Leave A Reply

eighteen − six =